ایـטּ روز هآ هـم خوش حآلـم هم غمگیـטּ !
نمـﮯ فهمم
خودم هم حآلـم رآ نمـﮯ فهمم
گآهــﮯ قنـב בر בلـم آبــــ مـﮯ شوב و روحم بہ آسماטּ هآ پـر مـﮯ کشـב
گآهــﮯ تنهآ בلـم اتآقـﮯ میخوآهـב تآریـڪـ و سوتــــ و ڪور
ڪه بنشینم گوشہ ڪنـآرش و ثآنـیہ بہ ثآنـیہ ام رآ هم آغـوش غـم شوم .
نمیـבآنم
تنهآ چیز ﮮ ڪه میـבآنم ایـטּ استــــ ڪه
ایـטּ روزهآ בلـم بــچہ مـﮯ شوב
בمـﮯ میخنـבב בمـﮯمیگریـב و پآ بہ زمیـטּ مـﮯ ڪوبـב ،
בمـﮯ بهآنہ هآﮮ ڪودڪآنہ میگیـرב !
{בل ڪوچـڪـ مـטּ} آرام بآش خوבم هوآیتــــ را בآرم...!