دلـشکسته ای لبــــِ بـام سیـــگار میکـــشید...
خســــته بـود ...
آنقــــــدر خـــسته
کـــه یــادش رفــت بـعد از آخـــریـن پُــکــــ ،سیــــگار را بـه پاییــــــن پَـــرت کـُــند..
نــه خــودش را...